با دیدن این ویدئو از سایت عصر ایران سوالی که برام پیش اومده این هست که چه اتفاقی می‌افتد که گروهی می‌‌آید و در مدت زمانی کوتاه چنین می‌درخشد و سپس دورانشان تمام می‌شود؟

هنرمندان حال حاضر رو نمی‌دونم ولی فکر می‌کنم اگر هم کارهایی در این سطح انجام داده باشند بیشتر از تلاش و علاقه خودشون هست تا اینکه پرورش یافته از یک سیستم فکری باشند که چنین هنرمندانی را خلق کند.

این گروه‌ها نه ربطی به قبل و نه ربطی به بعد از خودشون دارند.

اوژن آفتاندلیانس

تالار رودکی یا تالار وحدت که هنوز هم مجهزترین تالار اجرای اوپرا، موسیقی و تئاتر در ایران است.

علی سردار افخمی

ساختمان تئاتر شهر

هوشنگ سیحون

ویدئو زیر به مناسبت پنجمین سالمرگ هوشنگ سیحون در سایت عصر ایران قرار گرفته است.

کورش فرزامی

سردر دانشگاه تهران که یادآور بالهای گشوده‌ی دو پرنده‌ای است که برای اوج گرفتن برخاسته‌اند.

کامران دیبا

موزه هنرهای معاصر

حسین امانت

برج آزادی تهران، دانشگاه صنعتی شریف وساختمان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

به نظر نمیاد ظهور چنین افرادی در یک دوره کوتاه اتفاقی باشد.